2015 yapımı 'Me and Earl and the Dying Girl', Alfonso Gomez-Rejon'un yönettiği, hem komedi hem de dram unsurlarını içtenlikle harmanlayan bir başyapıt. Film, lise hayatında sadece 'görünmez' olmaya çalışan Greg'in (Thomas Mann) hikayesini anlatıyor. Greg, okuldaki tüm gruplarla yüzeysel ilişkiler kurarak hayatını idame ettirirken, tek gerçek tutkusu en iyi arkadaşı Earl (RJ Cyler) ile birlikte klasik filmlerin kendilerine özgü, tuhaf parodilerini çekmektir. Ancak annesinin zorlamasıyla, yakın zamanda lösemi teşhisi konan sınıf arkadaşı Rachel (Olivia Cooke) ile zaman geçirmeye başladığında, Greg'in kapalı dünyası yavaş yavaş değişim gösterir.

Film, kanser gibi ağır bir temayı işlerken bile naif mizah anlayışını kaybetmiyor. Greg'in iç sesi ve samimi anlatımı, izleyiciyi hikayenin merkezine çekiyor. Thomas Mann'ın beceriksiz ama sevimli Greg'i, Olivia Cooke'un duygusal derinliği yüksek Rachel performansı ve RJ Cyler'ın dobra Earl portresi, karakterlere inanılmaz bir gerçeklik katıyor. Aralarında gelişen dostluk, hiçbir zaman zorlama veya melodramatik bir hal almıyor; aksine, sakarca, dürüst ve son derece insani bir şekilde ilerliyor.

Yönetmen Alfonso Gomez-Rejon, görsel anlatımda yaratıcı teknikler kullanarak Greg'in film merakını ekrana yansıtıyor. Stop-motion animasyonlar, akıllıca yerleştirilmiş referanslar ve dinamik kamera açıları, filme benzersiz bir kimlik kazandırıyor. Sadece 'hasta genç kız' klişesinin ötesine geçen film, ölüm, kayıp, sanatın iyileştirici gücü ve ergenliğin karmaşık duyguları üzerine düşündürüyor. Müzikleri ve sessiz anlarının gücüyle de akılda kalıcı bir deneyim sunuyor. 'Me and Earl and the Dying Girl', hayatın acı tatlı gerçekleriyle yüzleşen, güldüren ve ağlatan, unutulmaz bir dostluk hikayesi arayan herkes için mutlaka izlenmesi gereken bir film.