2017 yapımı Flower, sınırları zorlayan bir komedi-dram olarak izleyiciyi şaşırtıyor. Film, cinsel keşiflerinin eşiğindeki asi genç Erica'nın (Zoey Deutch) hayatına odaklanıyor. Erica'nın dünyası, annesinin yeni nişanlısının, ruhsal dengesi bozuk oğlu Luke (Joey Morgan) ile tanışmasıyla altüst olur. İlk bakışta zıt karakterler olan bu ikili, zamanla alışılmadık ve dokunaklı bir yakınlık kurarlar. Erica'nın provokatif ve kontrolcü dış kabuğunun altında, Luke'un savunmasızlığına karşı gelişen koruyucu bir içgüdü yatar. Yönetmen Max Winkler, ergenliğin karmaşası, aile dinamikleri ve travmanın etkilerini cesur ve bazen rahatsız edici bir dürüstlükle perdeye yansıtıyor. Zoey Deutch'un performansı, Erica karakterine hem çekicilik hem de derinlik katarken, Joey Morgan da izleyiciyi etkileyen naif ve samimi bir portre çiziyor. Flower, geleneksel 'coming-of-age' hikayelerinden sıyrılarak, kusurlu karakterlerin insani yönlerini, karanlık mizah ve beklenmedik duygusal anlarla harmanlıyor. Senaryo, rahatlık alanının dışına çıkmayı başarıyor ve izleyiciyi karakterlerin dürüst, bazen sakıncalı gerçeklikleriyle yüzleştiriyor. 90 dakikalık süresi boyunca sürükleyici bir tempo yakalayan film, neden izlenmeli? Çünkü Flower, kolayca sınıflandırılamayan, cesur bir anlatı sunuyor. İnsan bağlarının tuhaflığını, bağışlamayı ve büyümeyi, alışılagelmiş kalıpların dışında ele alıyor. Mizah ve dram dengesini iyi kuran, performansları güçlü ve samimi bir yapım arayanlar için farklı bir deneyim vaat ediyor.