Georges Franju'nun yönettiği 1960 yapımı 'Eyes Without a Face' (Les yeux sans visage), korku sinemasının sınırlarını zorlayan ve türün kült eserleri arasında yerini alan bir başyapıttır. Film, trafik kazasında kızının yüzünün tanınmaz hale gelmesine neden olan Dr. Génessier'in, onu iyileştirmek için genç kadınları kaçırıp yüzlerini nakletmeye çalıştığı etik dışı deneyleri anlatır. Bu süreçte, kızı Christiane maske takarak yaşamak zorunda kalır ve babasının suç ortaklığına sürüklenir.

Franju'nun yönetmenliği, filme hem gerilim hem de şiirsel bir melankoli katmayı başarır. Görsel estetik, özellikle Christiane'nin beyaz maskesi ve kasvetli malikanenin atmosferi, izleyiciyi derinden etkiler. Pierre Brasseur, Dr. Génessier rolünde ikna edici bir performans sergilerken, Edith Scob'un Christiane'yi canlandırmasındaki kırılganlık ve trajedi duygusu unutulmazdır. Alida Valli ise doktorun sadık asistanı Louise olarak filmin gerilimine katkıda bulunur.

Film, sadece fiziksel korku ögeleriyle değil, ahlaki çöküş, suçluluk duygusu ve insanın doğaya meydan okuma arzusunun tehlikeleri gibi temaları işleyerek derinlik kazanır. Görsel efektler ve makyaj, dönemi için oldukça ileri düzeydedir ve cerrahi sahne gibi bazı sekanslar, zamanında şok etkisi yaratmıştır. 'Eyes Without a Face', korku türüne psikolojik ve felsefi bir boyut kazandıran, stil ve içerik dengesini mükemmel kuran bir filmdir. Sinema tarihine ilgi duyan veya farklı bir korku deneyimi arayan her izleyici için mutlaka izlenmesi gereken bir klasiktir.