Ingmar Bergman'ın 1972 yapımı 'Cries & Whispers' (Viskningar och rop), sinema tarihinin en unutulmaz psikolojik dramlarından biridir. Film, 20. yüzyıl başlarında İsveç'te lüks bir malikanede geçer ve kanserin son evrelerindeki Agnes'in (Harriet Andersson) etrafında dönen hikayeyi anlatır. Onun yanında, soğuk ve mesafeli kız kardeşi Karin (Ingrid Thulin) ile daha duygusal ama mutsuz kardeşi Maria (Liv Ullmann) vardır. Aileye hizmet eden sadık hizmetçi Anna (Kari Sylwan) ise tek gerçek şefkat kaynağıdır.

Bergman, karakterlerin iç dünyalarını olağanüstü bir derinlikle yansıtır. Kırmızı dekorlar ve sessizliklerle dolu görsel dili, acı, yalnızlık ve ölüm temalarını güçlendirir. Oyunculuklar, özellikle Harriet Andersson'ın fiziksel ve duygusal acıyı aktarışı, izleyiciyi sarsar. Film, aile bağlarındaki kırılganlığı, iletişimsizliği ve bastırılmış suçluluk duygularını inceler.

'Cries & Whispers', sadece bir drama değil, insan ruhunun karanlık koridorlarına yapılan bir yolculuktur. Bergman'ın karakteristik sorgulayıcı tarzı, izleyiciyi varoluşsal sorularla baş başa bırakır. Sanat yönetimi ve Sven Nykvist'in görüntü yönetimi, filme adeta bir tablo güzelliği katar. Duygusal yoğunluğu yüksek bu filmi izlemek, sinemanın gücünü yeniden hatırlatır. Bergman hayranları ve derin karakter çalışmalarından hoşlananlar için vazgeçilmez bir başyapıttır.