Luis Buñuel'in 1967 yapımı sinema klasiği Belle de Jour, burjuva yaşamının sıkıcılığına sığmayan genç bir kadının, Séverine'in (Catherine Deneuve) iç dünyasına ve gizli arzularına odaklanır. Zengin ve kibar bir cerrah olan kocası Pierre (Jean Sorel) ile görünüşte mükemmel bir evliliği olan Séverine, gündüzleri sıradan bir ev kadınıyken, öğleden sonralarını 'Belle de Jour' (Gündüz Güzeli) takma adıyla bir genelevde fahişelik yaparak geçirmeye başlar. Bu ikili yaşam, onun bastırılmış cinselliğini ve fantazilerini keşfetme aracına dönüşür.

Catherine Deneuve, Séverine/Belle de Jour rolünde soğuk, mesafeli ve kırılgan görünümünün altında kaynayan tutkuları muhteşem bir incelikle yansıtır. Bu, onun kariyerindeki en ikonik performanslardan biridir. Buñuel'in ustaca yönetimi, gerçeklik ile fantezi, masumiyet ile yozlaşma arasındaki çizgiyi bilinçli olarak flu bırakarak izleyiciyi derin bir psikolojik sorgulamaya davet eder. Film, burjuva ahlakı, toplumsal normlar ve kadın cinselliği üzerine keskin ve provokatif bir yorum sunar.

Belle de Jour, sadece bir dram ya da romantik film değil, aynı zamanda sürrealist bir karakter çalışmasıdır. Görsel estetiği, sembolizmi ve unutulmaz karakterleriyle sinema tarihinde silinmez bir iz bırakmıştır. Toplumsal tabulara meydan okuyan, karmaşık bir kadın kahramanın portresini çizen bu film, hem Buñuel'in hem de Deneuve'in en önemli eserlerinden biri olarak kabul edilir. Seyirciyi rahatsız eden, düşündüren ve büyüleyen bu başyapıt, insan psikolojisinin karanlık labirentlerine yapılan cesur bir yolculuktur.